Ένα παιχνίδι μια ιστορία… Γκρινιάρης
Ένα από τα αγαπημένα επιτραπέζια των παιδικών χρόνων είναι ο Γκρινιάρης. Γενιές παιδιών έχουν μεγαλώσει παίζοντας το αγαπημένο επιτραπέζιο.
Η ιστορία του δημοφιλούς παιχνιδιού ξεκινάει από την Ινδία τον 6ο αιώνα μ.Χ. με το όνομα Pachisi. Η παλαιότερη απόδειξη της εξέλιξης αυτού του παιχνιδιού στην Ινδία είναι η απεικόνιση σανίδων στις σπηλιές της Ελλόρα. Η αρχική εκδοχή περιγράφεται επίσης στο ινδικό έπος Μαχαμπαράτα, σύμφωνα με το οποίο ο πρίγκιπας Σακούνι χρησιμοποιεί καταραμένα ζάρια για να νικήσει τους Πανταβάς, απογόνους του βασιλιά Pandu.
Το παιχνίδι υιοθετήθηκε από τους Βρετανούς, που αφού το τροποποιήσαν το ονόμασαν ‘Ludo’ . Η πρώτη αναφορά του ‘Ludo’ γίνεται περίπου το 1896. Στην Ελλάδα εμφανίζεται στα τέλη της δεκαετίας του 50 με την ονομασία «Μη θυμώνεις άνθρωπε».
Στηνσυνέχεια μετονομάζεται σε «Γκρινιάρη» όνομα που συνεχίζει να έχει μέχρι σήμερα. Αξίζει να σημειωθεί ότι η κατασκευή του δεν διακόπηκε ποτέ. Το συγκεκριμένο παιχνίδι είναι απλό και κάνει τα παιδιά να διασκεδάζουν, ενώ παράλληλα τα βοηθάει να εξασκηθούν στην αριθμητική.
Το παιχνίδι που αν και έχει απλούς κανόνες, απαιτεί στρατηγική αφού πρέπει να τοποθετήσεις στον κατάλληλο χρόνο ένα πιόνι στην αρχή ή να το προωθήσεις στην κατάλληλη θέση στο τέλος της διαδρομής. Παράλληλα μαθαίνει στους συμμετέχοντες την αξία της τύχης, αφού όταν φέρεις έξι μπορείς να τοποθετήσεις ένα πιόνι στην αφετηρία ή να ξαναπαίξεις. Στο παιχνίδι όπως και στην ζωή υπάρχουν ανατροπές, αφού ενώ το πιόνι προχωράει μπορεί να βρεθεί πάλι στην αρχή αν ο αντίπαλος πέσει επάνω του.
Ίσως τελικά ο «Γκρινιάρης» δεν είναι ένα παιχνίδι βγαλμένο από την ζωή , αλλά είναι η ίδια η ζωή.
Για τον Πολιτιστικό Σύλλογο ΠέΖο
Σύνταξη: Δέδες Τσούκας
Επιμέλεια άρθρου: Ντάβαρης Παναγιώτης
